Wspólnota Walencka w Hiszpanii: PP i Vox rezygnują z ponad 62 mln euro podatku majątkowego dla czterech osób na pięć

Kwota wolna sięga teraz 2 mln euro

Nowa zasada dotyczy osób, które deklarują majątek przekraczający 1 mln euro we Wspólnocie Walenckiej, przy czym z opisu majątku podlegającego opodatkowaniu wykorzystanego w raporcie wyłączono główne miejsce zamieszkania i przedsiębiorstwa. Poprawka podnosi minimalną kwotę wolną od podatku majątkowego z 1 mln euro do 2 mln euro. W praktyce dane Departamentu Finansów za 2023 rok wskazują, że 84% osób, które złożyły deklarację podatku majątkowego, nie będzie już płacić tego podatku.

Wpływ na region nie ogranicza się do osób wyłączonych z opodatkowania. Podatnicy, którzy nadal będą zobowiązani do zapłaty, również będą mogli odliczyć dodatkowe 2 mln euro od podstawy opodatkowania, zmniejszając swoje rachunki podatkowe. Bezpośrednim skutkiem budżetowym wskazanym w relacjach jest dalsze zmniejszenie dochodów rządu Wspólnoty Walenckiej o 28 mln euro.

Kontekst parlamentarny ma kluczowe znaczenie dla tej zmiany:

Druga duża podwyżka za rządów PP i Vox

Próg 2 mln euro jest najnowszym etapem sekwencji obniżek podatku majątkowego od czasu, gdy Partia Ludowa i Vox rozpoczęły rządy we Wspólnocie Walenckiej. Na kilka miesięcy przed odejściem z urzędu Carlos Mazón uzgodnił z Vox podniesienie kwoty wolnej z 500,000 euro do 1 mln euro. Departament Finansów oszacował wówczas koszt dla kasy regionalnej na niemal 62 mln euro, a wcześniejsza zmiana sprawiła, że około połowa podatników podatku majątkowego przestała go płacić.

Obecny przewodniczący, Juanfran Pérez Llorca, poszedł teraz za tym rozwiązaniem i wprowadził kolejną podwyżkę, ponownie przy poparciu Vox. Wcześniejsza obniżka i obecna poprawka są zatem odrębnymi etapami tego samego kierunku polityki. Wcześniejsza relacja na temat pierwszej obniżki podatku majątkowego przez PP i Vox opisywała, jak początkowa zmiana wpłynęła na tysiące podatników o dużym majątku.

Sekwencję można podsumować w trzech etapach:

• Przed pierwszą podwyżką PP i Vox opisaną w relacjach kwota wolna wynosiła 500,000 euro.
• Wcześniejsza reforma podniosła ją do 1 mln euro i wiązała się z szacowanym wpływem na dochody publiczne wynoszącym niemal 62 mln euro.
• Najnowsza poprawka podnosi minimalną kwotę wolną do 2 mln euro i przynosi dalsze zmniejszenie dochodów o 28 mln euro, a jednocześnie obniża podstawę opodatkowania dla osób, które nadal będą płacić podatek.

Źródło opisuje wspólny kierunek polityczny jako szeroką obniżkę opodatkowania dużych majątków. Podaje również, że rząd Wspólnoty Walenckiej wskazał na ponad 630 mln euro deklarowanych oszczędności wynikających ze środków dotyczących podatku od spadków i darowizn w czasie kadencji, a także na obniżki podatku dochodowego od osób fizycznych dla osób zarabiających ponad 100,000 euro.

Co deklaracje za 2023 rok mówią o podstawie opodatkowania

Najbardziej szczegółowe dane dostępne w raporcie pochodzą z danych Departamentu Finansów za 2023 rok. Wynika z nich, że złożono 27,711 deklaracji podatku majątkowego, w tym 1,156 bez należnej płatności. Dane pokazują również, jak ciężar podatkowy rozkładał się między przedziałami, które znajdują się poniżej nowej kwoty wolnej wynoszącej 2 mln euro:

Trzy przedziały poniżej 2 mln euro przyniosły w 2023 roku różne poziomy łącznych płatności:

Raport podaje, że 13,307 osób z przedziału €500,000–€1 million zapłaciło łącznie €10.3 mln, czyli średnio około €775 na osobę. 7,132 deklarujących z przedziału od €1 million do €1.5 million zapłaciło łącznie €25.7 mln, podczas gdy 3,001 osób z przedziału €1.5 million–€2 million zapłaciło €26.4 mln. Zgodnie z nowym progiem osoby z tego ostatniego przedziału nie będą już płacić podatku.

Które aktywa już nie są uwzględniane w obliczeniach

Kwota wolna wynosząca 2 mln euro nie działa w oderwaniu od pozostałych zasad. Ramy podatku majątkowego już wyłączają lub zwalniają z opodatkowania kilka kategorii aktywów, co oznacza, że kwota podlegająca opodatkowaniu nie jest prostą miarą wszystkiego, co posiada dana osoba. Raport wskazuje następujące kategorie:

• Główne miejsce zamieszkania, zwolnione z podatku do kwoty 300,000 euro dla każdego deklarującego.
• Uznane aktywa artystyczne lub historyczne.
• Aktywa związane z działalnością gospodarczą lub zawodową.
• Udziały w spółkach traktowanych jako przedsiębiorstwa rodzinne.

Raport definiuje również duże majątki objęte tą polityką jako majątki osób deklarujących ponad 1 mln euro bez uwzględniania domu lub spółek. To rozróżnienie ma znaczenie przy odczytywaniu liczby beneficjentów: wskaźnik 84% odnosi się do deklarujących podatek majątkowy w systemie walenckim i przy jego istniejących wyłączeniach, a nie do każdej osoby, której łączny majątek mógłby w nieformalnym sensie przekraczać 2 mln euro.

Praktyczny skutek jest więc szerszy niż samo wykreślenie jednej grupy z rejestru. Osoby posiadające majątek podlegający opodatkowaniu powyżej nowego progu nadal korzystają z większego odliczenia, podczas gdy osoby poniżej tego progu całkowicie przestają płacić podatek.

Dokumenty administracyjne stojące za reformą znajdują się w posiadaniu walenckich władz finansowych:

Spór polityczny dotyczy priorytetów i dochodów publicznych

Reforma wywołała bezpośrednią reakcję walenckich socjalistów. José Muñoz, rzecznik partii, powiedział, że polityka ta pokazuje, iż Partia Ludowa i Vox uznają interesy zamożnych podatników za swój główny priorytet. Jego zdaniem działania podatkowe podejmowane od 2023 roku faworyzowały osoby o najwyższych dochodach i największych majątkach, podczas gdy publiczna opieka zdrowotna, publiczna edukacja i usługi ochrony socjalnej ulegały pogorszeniu.

Te obniżki podatków podważają równość szans i niszczą spójność społeczną.

José Muñoz, rzecznik socjalistów, według relacji elDiario.es

Muñoz określił obniżki jako ukrytą amnestię podatkową dla najbogatszych mieszkańców i skrytykował fakt, że polityka ta przynosi korzyści niewielkiej części społeczeństwa. Oszacował tę grupę na 0,5% mieszkańców Walencji i zestawił ją z pozostałymi 99,5%, wskazując na listy oczekujących, wysoką liczbę uczniów przypadających na nauczyciela, tymczasowe budynki szkolne i ograniczenie świadczeń społecznych.

Wskazał również na łączny zadeklarowany majątek osób objętych obniżką, który według raportu wynosi 24.5 mld euro, podkreślając jednocześnie, że niektóre inne aktywa nie są uwzględniane przy tym podatku. Jego argument brzmi, że utratę dochodów należy oceniać w zestawieniu z odpowiedzialnością Generalitat za zdrowie, edukację i usługi społeczne.

Te wypowiedzi stanowią polityczną ocenę tego środka przedstawioną przez opozycję. Konkretne fakty fiskalne są węższe: nowa kwota wolna wiąże się z dodatkowym zmniejszeniem dochodów regionu o 28 mln euro, a wcześniejsza podwyżka z 500,000 euro do 1 mln euro była powiązana z szacowanym kosztem wynoszącym niemal 62 mln euro.

Bezpośredni skutek fiskalny jest jasny, ale szersze konsekwencje pozostają przedmiotem sporu

Relacje rozróżniają kolejne związane z reformą kwoty. Wcześniejsza podwyżka kwoty wolnej do 1 mln euro wiązała się z szacowanym wpływem wynoszącym niemal 62 mln euro. Najnowsza zmiana, podnosząca ją do 2 mln euro, przynosi kolejne 28 mln euro bezpośredniego zmniejszenia dochodów i obniża podstawę opodatkowania podatników, którzy nadal będą zobowiązani do zapłaty. Łącznie dane te wyjaśniają, dlaczego reforma jest przedstawiana jako kolejna znacząca redukcja wpływów z podatku majątkowego.

Dane pokazują również, dlaczego spór polityczny koncentruje się na podziale korzyści, a nie na wysokości podatku dla poszczególnych podatników. W najniższym odnotowanym przedziale 13,307 deklarujących zapłaciło łącznie 10.3 mln euro, czyli około 775 euro na osobę. Raport określa wpływ na ich majątki jako bardzo niewielki, podczas gdy wyższe przedziały wniosły łącznie więcej i są teraz w odmienny sposób dotknięte nową kwotą wolną.

Dla rządu Wspólnoty Walenckiej zmiana jest częścią szerszego programu obniżek podatków. Dla opozycji ten sam program oznacza decyzję o rezygnacji z dochodów, które mogłyby wspierać usługi publiczne. Dostępne dane określają skalę umorzenia i liczbę objętych nim deklarujących, ale nie rozstrzygają tego sporu politycznego.